Tana Toraja

We zijn snel vertrokken uit Makassar naar Rantepao. In de stad Rantepao in de streek van de Toraja zijn we uiteindelijk een week gebleven. Daar kwamen we vrijdagavondaan bij Wisma Sri Djaja. Een leuk hotelletje vlak buiten de het centrum, en vrij rustig. De volgende dag zijn we de omgeving maar eens gaan verkennen oftewel een dag van rondlopen, zoeken, plannen, eten en slapen. Rantepao is als stad verder niet echt interessant, maar meer de streek waar de Tana Toraja wonen kom je voor. Maandag gaan we die dorpen met een gids bezoeken en de mooie huizen bekijken. De Tana Toraja zijn beroemd om hun begrafenisrituelen. Toeristen komen daarom vaak naar deze streken. Een ander belangrijk kenmerk van hun cultuur is de mooi huizen die ze bouwen in de vorm van een schip met prachtig houtsnijwerk op de buitenwanden van die huizen. Wanneer er iemand dood gaat wordt deze in juli/augustus begraven. Bij die ceremonie worden, afhankelijk van je status, een of meerdere buffalo’s en/of varkens geofferd. Uiteindelijk hebben wij afgezien van het bezoeken van zo’n ceremonie, omdat we het doden van buffalo’s en varkens wilden ontlopen en omdat je jezelf als toerist moest inkopen met een slof sigaretten op die begrafenis waar je eigenlijk verder niet thuishoort.

De volgende dag zijn we een dorp in de omgeving gaan bezoeken om de huizen en de graven te bekijken. De mensen begraven hun doden namelijk in een grot of hangen de kisten tegen een bergwand op. Ook maken ze van hout een pop die op de overledene lijkt en zetten die bij de kist. Erg mooi en apart om te zien en ook de reis ernaartoe was erg leuk, want dat hebben we gedaan in een soort riksja, maar dan met een motor. De uitzichten zijn hier super!

Tana Toraja betekent ‘land van de eeuwige koningen’. Linguïsten menen echter dat Toraja afkomstig is van het Buginese tori aja, hetgeen ‘mensen uit het westen’ betekent Het kabupaten Tanah Toraja (Tator) is het meest bekende deel van het woongebied van de Toraja. De architectuur en de rituelen van de Toraja van Tator (Torajaland) zijn zonder meer spectaculair te noemen. Ten westen van Tator ligt het kabupaten Polmas. De Toraja die daar wonen worden ook wel de West- of Mamasa-Toraja genoemd en hebben hun traditionele rituelen grotendeels vaarwel gezegd. Hierdoor, maar ook door de geïsoleerde ligging, wordt Polmas minder druk bezocht dan Tator, en is het voor de reiziger die de toeristenstroom probeert te ontwijken dus bijzonder interessant.

De Toraja-cultuur is in feite alleen nog maar van toepassing op de Toraja uit het kabupaten Tator. Daarnaar weer even terug naar Rantepao gegaan en toen kwamen we op het fantastische idee om naar naburige hotsprings te gaan. Wij dus in een soort taxi en daarnaar bij 2 jongens achterop de scooter naar die hotspring. Uiteindelijk was het nogal een tegenvaller, want het was een klein zwembadje waar wat warm water in liep en waar zo’n 50 jongeren hebben gekeken hoe wij daar aan het zwemmen waren.

Bandung

Terug in Bandung hebben we samen met de gids Jaji de stad van Bandung verkend. We hebben slangen, hondjes, katten, een aapje en een uil gezien op de markt 's avonds. Ik ben nog naar een dansvoorstelling geweest. De donaties en toegangsprijzen worden gebruikt voor de scholing van kinderen. Met Bamboe maken ze muziek, zingen ze (o.a. Sound of Music Do, Re,Mi) en dansen ze. Super leuke kinderen. Aan het einde werd gedanst. Ik heb gisteren het zuiden van Bandung gezien. Zo`n heerlijke stad, ondanks de drukte met auto's en slechte wandelpaden. Super druk in het verkeer en redelijk smalle straten. Ik vind de sfeer hier beter dan in Jakarta. Gisterenavond een locale bar bezocht op Jalan Braga, DE winkelstraat van Bandung. Erg gezellig en Bintang gedronken. Bintang is de locale bier hier in Indonesië . Het lijkt heel erg op Heineken. Helaas weer veel regen. Ik doe het rustig aan want vannacht in de trein zal ik ook niet zoveel slapen ben ik bang. We kijken wel al uit naar de mooie stranden en zon op Bali! Heel misschien vertrek ik pas morgenochtend, om de scenery te bewonderen tijdens de treinreis (wel weer een hele dag weg). Op de vierde dag een tour met een andere gids Harry. We zijn naar een witte krater geweest (zwavel, wat een lucht en slaat behoorlijk op je longen, maar verder mooi blauw-groen water, met veel mist lekker mysterieus). Daarna naar een warmwaterbron. In hun huisje lekkere indonesisische hapjes gegeten en weer de lange glibberige en steile weg terug. Er hangt hier in Bandung een hele gemoedelijke sfeer en het is echt zo...de Indonesische bevolking van wat ik tot nu toe heb gezien is zo relaxed, aardig en open.